Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Nysie

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

21 sierpnia 2025 r.

Sąd Rejonowy w Nysie I Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący:	Sędzia Sądu Rejonowego Remigiusz Drzewiecki
Protokolant:	sekretarz sądowy Patrycja Szatanik

po rozpoznaniu 14 sierpnia 2025 r. na rozprawie w N.

sprawy z powództwa B. G.

przeciwko Towarzystwu (...) S.A. z siedzibą w W.

o zapłatę

I.  zasądza od strony pozwanej Towarzystwa (...) S.A. z siedzibą w W. na rzecz powódki B. G. 4000 zł (cztery tysiące złotych) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od 21 sierpnia 2023 roku do dnia zapłaty,

II.  zasądza od strony pozwanej Towarzystwa (...) S.A. z siedzibą w W. na rzecz powódki B. G. 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów opłaty sądowej, 900 zł (dziewięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, 17 zł (siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, 1900 zł (tysiąc dziewięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów zaliczki na biegłego, wszystkie te koszty wraz z odsetkami, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od prawomocności niniejszego wyroku do dnia zapłaty,

III.  nakazuje ściągnąć od strony pozwanej Towarzystwa (...) S.A. z siedzibą w W. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Nysie kwotę 1577,20 zł (tysiąc pięćset siedemdziesiąt siedem złotych dwadzieścia groszy) tytułem zwrotu wyłożonych tymczasowo przez Skarb Państwa kosztów opinii biegłego.

UZASADNIENIE

W pozwie złożonym do Sądu Rejonowego w Nysie 16 października 2023 roku powódka B. G. reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła o zasądzenie na swoją rzecz od strony pozwanej Towarzystwa (...) S.A. z siedzibą w W. 4000 zł tytułem odszkodowania, wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 21 sierpnia 2023 roku do dnia zapłaty, a ponadto o zasądzenie na swoją rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. W uzasadnieniu pozwu wyjaśniła, że 1 lipca 2023 roku miała miejsce kolizja drogowa, na skutek której uszkodzony został jej pojazd marki A. (...) o nr rej. (...), ubezpieczony w zakresie autocasco u pozwanej, która co do zasady przyjęła odpowiedzialność. Wypłacone odszkodowanie w łącznej wysokości 4341,52 zł jednak nie odpowiadało kosztorysowi sporządzonemu prywatnie, zgodnie z którym szkoda została wyceniona na 11 004,22 zł. Roszczenie odsetkowe powódka oparła uwzględniając 30-dniowy termin na wypłatę odszkodowania wskazując, że 20 lipca 2023 roku pozwana dysponowała wszystkimi danymi niezbędnymi do określenia wysokości świadczenia odszkodowawczego.

W odpowiedzi na pozew z 30 listopada 2023 roku strona pozwana Towarzystwo (...) S.A. z siedzibą w W. reprezentowana także przez radcę prawnego, wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie na swoją rzecz od powódki kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu swojego stanowiska pozwana spółka podała, że należne poszkodowanej odszkodowanie zostało wyliczone zgodnie z obowiązującą umową ubezpieczenia, w tym w szczególności zgodnie z § 15 ust. 3 pkt 2a i pkt 1b OWU. Wskazano, że zgodnie z nimi WARTA ustala wysokość odszkodowania, które obejmuje koszty naprawy pojazdu mające związek przyczynowy ze zdarzeniem objętym ochroną ubezpieczeniową, a wycena kosztów naprawy wykonywana jest na podstawie indywidulanej oceny uszkodzeń pojazdu związanych z przedmiotowym zdarzeniem i tak wskazano, że uszkodzenie drzwi przednich prawych w części tylnej i błotnika tylnego prawego nie ma związku ze szkodą. Wskazano, że pozwana zweryfikowała i uwzględniła stawkę za roboczogodzinę na poziomie 120 zł netto, jak również uwzględniła ceny nowych oryginalnych części zamiennych z współczynnikiem 0,6 ich wartości.

Na etapie postępowania dowodowego obejmującego dowód z opinii biegłego sądowego, w piśmie nadanym 9 grudnia 2024 roku, (k. 360-361) strona pozwana podniosła, że współczynnik 0,6 obniżający wartość nowych części zamiennych jest zasadny również w wersji polisy SERWIS, o ile – tak jak w tej sprawie - nie przedłożono faktury potwierdzającej poniesione koszty naprawy. Natomiast w piśmie z 20 czerwca 2025 roku (k. 420-423) strona pozwana podkreśliła, że podtrzymuje stanowisko o braku odpowiedzialności za uszkodzenia drzwi tylnych prawych, drzwi przednich prawych, błotnika tylnego prawego jak i klamki drzwi, ze względu na odmienny charakter, lokalizację i brak ciągłości.

Do zamknięcia rozprawy stanowiska stron nie uległy zmianie.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Pojazd marki A. (...) o nr rej. (...) (rok produkcji 2013), ubezpieczony został przez właścicielkę B. G. w (...) S.A. z siedzibą w W., na podstawie wniosku-polisy nr (...) z 9 sierpnia 2022 roku. Ochrona ubezpieczeniowa objęła okres od 24 sierpnia 2022 roku do 23 sierpnia 2023 roku. Zakres ubezpieczenia stanowiło: (...) T., (...) Autocasco+ Serwis (AC) na sumę ubezpieczenia 48 000 zł brutto, (...) i (...) Złoty+. Łączna składka roczna z tytułu tych ubezpieczeń opiewała na 2025 zł.

W informacjach dodatkowych widniejących na polisie wskazano na brak procentowego pomniejszenia wartości części przy ustalaniu odszkodowania AC.

Zgodnie z § 15 OWU, mających zastosowanie do powyższej umowy, w przypadku szkody częściowej, tj. w razie uszkodzenia pojazdu w stopniu nie kwalifikującym szkody jako szkody całkowitej, WARTA ustala wysokość odszkodowania, które obejmuje koszty naprawy pojazdu mające związek przyczynowy ze zdarzeniem objętym ochroną ubezpieczeniową (1). Wysokość odszkodowania wyliczana jest przez WARTĘ w oparciu o wycenę kosztów naprawy pojazdu (2). Zgodnie z ust. 3 wycena kosztów naprawy sporządzona przez WARTĘ lub na jej zlecenie według cen brutto (z VAT) w obydwu wariantach ubezpieczenia tj. SERWIS i (...) wykonywana jest na podstawie indywidualnej oceny uszkodzeń pojazdu związanych z przedmiotowym zdarzeniem, z wykorzystaniem do tego celu informacji na temat realnych kosztów naprawy uzyskanych poprzez analizę aktualnej sytuacji rynkowej, której podstawą jest:

1) koszt robocizny ustalony w oparciu o:

a) naprawcze normy czasowe określone przez producenta pojazdu i ujęte w systemie A. lub E.,

b) stawkę za 1 roboczogodzinę ustaloną przez WARTĘ na podstawie stawek stosowanych przez warsztaty poza (...) z terenu województwa względem którego dokonano taryfikacji składki,

2) koszt części zamiennych w wysokości cen podanych w aktualnych polskich wydaniach systemu A. lub E. z uwzględnieniem cen części zamiennych dystrybuowanych poza siecią oficjalnego producenta/importera pojazdu, z zastrzeżeniem:

a) że wycena kosztu części zamiennych dokonywana jest na podstawie cen części zalecanych do stosowania przez producenta pojazdu lub jego oficjalnego importera skorygowanych o współczynnik w wysokości 0,6 wynikający z uwzględnienia w wycenie cen tzw. zamienników, tj. części zamiennych dystrybuowanych poza siecią oficjalnego producenta/ importera pojazdu posiadających stosowną homologację,

b) zastosowania procentowego pomniejszenia wartości części, w zależności od okresu eksploatacji pojazdu określonego zgodnie z poniżej zamieszczoną tabelą, z uwzględnieniem postanowień pkt 4), 5) i 6), chyba że w umowie zostało ono zniesione - dla pojazdu eksploatowanego od 8 do 10 lat – 55%, a powyżej 10 lat – 60%,

3) w przypadku braku cen części lub norm czasowych robocizny w systemie A. i E. przyjmuje się ceny i normy dla pojazdu najbardziej zbliżonego właściwościami techniczno-eksploatacyjnymi.

Zgodnie z § 4 OWU, WARTA nie odpowiada za szkody:

1) spowodowane:

a) umyślnie przez Ubezpieczającego, Ubezpieczonego, a także osoby, z którymi Ubezpieczający, Ubezpieczony pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym,

b) wskutek rażącego niedbalstwa przez Ubezpieczającego, Ubezpieczonego, chyba że za płata odszkodowania odpowiada w danych okolicznościach względom słuszności,

2) spowodowane przez osoby wymienione w pkt 1) oraz osoby upoważnione do korzystania z pojazdu, kierujące pojazdem w stanie nietrzeźwości lub po użyciu alkoholu, narkotyków, środków odurzających, substancji psychotropowych lub środków zastępczych w rozumieniu przepisów o przeciwdziałaniu narkomanii albo podobnie działających leków, chyba że nie miało to wpływu na powstanie szkody,

3) powstałe podczas kierowania pojazdem przez osoby wymienione w pkt 1) oraz osoby upoważnione do korzystania z pojazdu, bez wymaganych prawem kraju zajścia zdarzenia uprawnień do kierowania ubezpieczonym pojazdem, chyba że nie miało to wpływu na powstanie szkody,

4) gdy osoby wymienione w pkt 1) oraz osoby upoważnione do korzystania z pojazdu, kierujące pojazdem zbiegły z miejsca zdarzenia, pomimo prawnego obowiązku pozostania na miejscu zdarzenia,

5) powstałe podczas kierowania pojazdem, gdy pojazd nie był dopuszczony do ruchu, a także powstałe podczas kierowania pojazdem niezarejestrowanym lub pojazdem nieposiadającym ważnego dowodu rejestracyjnego lub ważnego badania technicznego – jeżeli w odniesieniu do tego pojazdu obowiązuje wymóg rejestracji lub dokonywania okresowych badań technicznych, a stan techniczny pojazdu miał wpływ na powstanie szkody,

6) powstałe w wyposażeniu pojazdu innym niż wymienione w § 2 ust. 19, 2. 3. 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 1. 2. 3. 4. 5.

7) związane z wadą wykonania pojazdu lub jego wadliwą naprawą, a także powstałe w związku z użytkowaniem pojazdu niezgodnie z jego przeznaczeniem lub wskutek niewłaściwego za ładowania i przewożenia ładunku, bagażu,

8) polegające na uszkodzeniu silnika wskutek zassania wody podczas jego pracy lub próby uruchomienia silnika w warunkach stwarzających takie zagrożenie,

9) polegające na zużyciu, korozji, utlenieniu, zawilgoceniu, pleśni, oddziaływaniu normalnych warunków atmosferycznych oraz pogorszeniu się stanu technicznego pojazdu wskutek długotrwałego postoju,

10) polegające na awarii,

11) polegające na utracie paliwa,

12) powstałe w wyniku niewłaściwego doboru paliwa, płynów i materiałów eksploatacyjnych, a także będące skutkiem wadliwego doboru lub montażu instalacji gazowej,

13) powstałe w związku z działaniami wojennymi, rozruchami i zamieszkami, powstałe w wyniku użycia pojazdu w związku z obowiązkowymi świadczeniami na rzecz wojska i policji oraz w związku z czynnym uczestnictwem w akcjach protestacyjnych, blokadach dróg,

14) polegające na uszkodzeniu lub zniszczeniu ogumienia, chyba że powstały one wskutek działania osób trzecich lub powstały jednocześnie z uszkodzeniem lub zniszczeniem innych części pojazdu, objętych ochroną ubezpieczeniową (...)+,

15) powstałe w pojeździe stanowiącym własność innej osoby niż wymieniona jako Właściciel w dokumencie ubezpieczenia, z zastrzeżeniem sytuacji gdy prawo własności pojazdu przeszło na jego użytkownika, a umowa ubezpieczenia nie uległa rozwiązaniu,

16) powstałe w pojeździe użytym jako narzędzie przestępstwa przez osoby wymienione w pkt 1) oraz osoby upoważnione do korzystania z pojazdu,

17) powstałe podczas jazd wyścigowych, konkursowych, rajdowych oraz treningów do tych jazd, jak również podczas użycia pojazdu jako rekwizyt lub do jazd próbnych, tj. badań i prób pojazdów dokonywanych przez producentów lub upoważnione jednostki.

Zgodnie z ust. 4.3 wyłącznie w przypadku gdy ubezpieczający zawierając umowę ubezpieczenia dokonał wyboru wariantu SERWIS w razie udokumentowania fakturami VAT poniesionych kosztów naprawy wyższych niż przyjęte w sporządzonej przez WARTĘ wycenie, z uwzględnieniem zastrzeżeń, o których mowa w ust. 3, WARTA uzupełni kwotę odszkodowania do poziomu wynikającego z ww. faktur, nie więcej jednak niż do poziomu kosztów robocizny ustalonych na podstawie stawki za 1 roboczogodzinę ustalonej w oparciu o średnie stawki stosowane przez (...) z terenu województwa, względem którego dokonano taryfikacji składki, gdy w umowie zostało zniesione procentowe pomniejszenie wartości części. W przypadku braku możliwości ustalenia stawki średniej dopuszcza się przyjęcie stawki za 1 roboczogodzinę stosowanej indywidualnie przez wykonawcę naprawy, o ile nie przekracza ona 120% stawki za roboczogodzinę – stosowanej przez dany warsztat w naprawach gwarancyjnych, pod warunkiem:

a) stwierdzenia przez WARTĘ zgodności dokonanej naprawy z zakresem uszkodzeń uznanych przez WARTĘ,

b) przedstawienia naprawionego pojazdu na żądanie WARTY w celu dokonania oględzin przez WARTĘ.

Natomiast § 8 ust. 3.1 OWU stanowi, że wyłącznie przy zawarciu umowy ubezpieczenia (...)+, pod warunkiem opłacenia dodatkowej składki, w umowie ubezpieczenia można odstąpić od procentowego pomniejszenia wartości części przy ustalaniu wysokości odszkodowania zgodnie z § 14 ust. 1, § 15 ust. 3 pkt 2b) i § 15 ust. 4 pkt 2) i 3).

dowód: wniosek-polisa nr (...) k. 10-12, akta szkody na elektronicznym nośniku danych i wydruk k. 46 i 71-287 – w tym OWU .

1 lipca 2023 roku na parkingu w W., doszło do uszkodzenia pojazdu należącego do B. A. A3 o nr rej. (...). Pojazd B. G., który był prawidłowo zaparkowany, został uszkodzony przez nieznanego sprawcę. Podczas powrotu do pojazdu M. G. stwierdził, że prawa strona samochodu jest otarta. Doszło do uszkodzenia prawej lampy, prawego błotnika, prawych drzwi i prawego poszycia. Prawa lampa była pęknięta, błotnik zgięty, drzwi na wysokości klamki lekko przygniecione, a błotnik przetarty i przygnieciony.

Zgłoszenie szkody nastąpiło 3 lipca 2023 roku. W zgłoszeniu wskazano, że uszkodzeniu uległ reflektor przedni prawy, błotnik przedni prawy, drzwi przednie prawe i błotnik tylny prawy.

Postępowanie likwidacyjne zarejestrowano pod nr (...)-01.

dowód: zeznania świadka M. G. z 15 lutego 2024 roku k. 66v.-67, akta szkody na elektronicznym nośniku danych i wydruk k. 46 i 71-287.

(...) S.A. 20 lipca 2023 roku skierowała do B. G. decyzję o przyznaniu odszkodowania w wysokości 3617,09 zł. Wskazano, że odszkodowanie ustalono w oparciu o kosztorys naprawy, który wykonał rzeczoznawca ubezpieczyciela na podstawie oględzin pojazdu.

Wyszczególniono, że na powyższą kwotę składają się: części i materiały zamienne 2351,44 zł netto, potrącenie cen części 1560,29 zł (skorygowanie o współczynnik 0,6 wynikający z uwzględnienia w wycenie cen tzw. zamienników oraz procentowego pomniejszenia wartości części w zależności od okresu eksploatacji pojazdu), robocizna 176 zł netto (w stawce 55 zł za roboczogodzinę), lakierowanie 413,28 zł netto – łącznie 2940,72 zł netto (3617,09 zł brutto).

dowód: decyzja z 20 lipca 2023 roku k. 13, informacja o wysokości szkody częściowej k. 14, kosztorys (...) z 10 lipca 2023 roku k. 15-19.

B. G. 1 sierpnia 2023 roku udzieliła (...) sp. z o. o. w O. upoważnienia do rozliczenia szkody z (...) nr (...)-01. Upoważnienie objęło faktyczne wykonanie naprawy pojazdu i finansowe rozliczenie szkody w jej imieniu. Przewidywany termin na usunięcie szkody określono na 3 miesiące. Ostatecznie jednak pojazd został sprzedany w zaniżonej cenie.

Pojazd przed zdarzeniem nie miał innych uszkodzeń i nie brał udziału w żadnych zdarzeniach drogowych.

dowód: zeznania świadka M. G. z 15 lutego 2024 roku k. 66v.-67, akta szkody na elektronicznym nośniku danych i wydruk k. 46 i 71-287.

Zgodnie z kosztorysem sporządzonym na prywatne zlecenie powódki 2 sierpnia 2023 roku przez L. O., koszt naprawy pojazdu marki A. (...) wyniósł 11 004,22 zł, na co złożyła się robocizna 2368 zł (w stawce 185 zł za roboczogodzinę), koszty dodatkowe 111 zł, lakierowanie 2807,08 zł i części zamienne 3660,44 zł – razem 8946,52 zł netto (11 004,22 zł brutto).

W związku z powyższą kalkulacją B. G. reprezentowana już przez radcę prawnego, pismem datowanym na 9 sierpnia 2023 roku zwróciła się do (...) S.A. z siedzibą w W. o wypłatę odszkodowania w wysokości 7387,13 zł, w terminie 7 dni od doręczenia tegoż wezwania. W uzasadnieniu wskazano, że w kosztorysie ubezpieczyciela nie uwzględniono szkody na drzwiach prawych, klamki i tylnego błotnika. Poinformowano także, że brak wypłaty różnicy pomiędzy kwotą wynikającą z kosztorysu prywatnego tj. 11 004,22 a dotychczas wypłaconą kwotą 3617,09 zł, spowodowuje skierowanie sprawy na drogę postępowania sądowego.

Pismem datowanym na 7 września 2023 roku (...) S.A. poinformowała pełnomocnika B. G. o przyznaniu dopłaty odszkodowania w wysokości 724,43 zł. Wskazano, że wysokość odszkodowania, która po weryfikacji wyniosła 4341,52 zł została ustalona zgodnie z warunkami ubezpieczenia. Wskazano też, że uszkodzenie drzwi i ściany bocznej nie ma związku ze szkodą, a stawka za roboczogodzinę została ustalona w oparciu o średnie stawki stosowane przez warsztaty poza (...) w województwie. Zgodnie z kosztorysem stanowiącym podstawę dopłaty do odszkodowania, robociznę ustalono na 420 zł (w tym 120 zł za roboczogodzinę), koszty dodatkowe na 24 zł, lakierowanie na 698,14 zł, a części zamienne na 2387,25 zł – razem 3529,69 zł netto (4341,52 zł brutto).

dowód: kalkulacja naprawy L. O. z 2 sierpnia 2023 roku k. 20-26, pismo z 9 sierpnia 2023 roku k. 27-28, decyzja (...) z 7 września 2023 roku k. 29-30.

Przedstawiciel ubezpieczyciela wykonał kalkulację niezgodną z § 15 OWU. Klamka drzwi jest liniowo zarysowana i ma podobne zarysowania jak błotnik przedni prawy, a drzwi prawe zostały poziomo przerysowane miękkim elementem typu zderzak. Uszkodzenia są liniowe poziome i mogły powstać od różnych elementów pojazdu sprawcy. Obrzeże nadkola prawego jest łagodnie wgniecione i przerysowane ciemnymi zarysowaniami, a wyjaśnienie tego uszkodzenia nie jest możliwe do ustalenia. Uszkodzenia drzwi, klamki drzwi prawych i ściany bocznej tylnej prawej może pochodzić z tego samego zdarzenia. Zarysowania wskazują na kontakt poprzez plastikowy zderzak.

Jednocześnie nie można wykluczyć, że pojazd został uderzony dwukrotnie w tym samym czasie. Sposób uszkodzenia pojazdu wskazuje, że doszło do niego od przodu. Na boku opony przedniej prawej widoczne są również koliste zarysowania, nieuwzględnione przez ubezpieczyciela.

Wskazane w OWU zmniejszenie cen części do współczynnika 0,6 daje 40 % obniżenia cen zamiennika. Pomimo nieokreślenia wprost, jest to amortyzacja pomimo, że w przekazanej B. G. polisie zapisano, że części zamienne nie podlegają amortyzacji. Takie zapisy są sprzeczne. OWU wskazuje na dopuszczenie stawek stosowanych w (...) marki A., które w województwie (...) wynoszą 252 zł brutto za roboczogodzinę.

Dla naprawy uwzględniającej części zamienne w wersji (...) – koszt naprawy pojazdu wynosi 8854,57 zł i najbliżej odpowiada zapisom OWU. Według tej kalkulacji nie występują zamienniki inne poza reflektorem.

dowód: opinia biegłego sądowego W. J. z 24 czerwca 2024 roku k. 291-318, opinia uzupełniająca biegłego sądowego W. J. z 8 listopada 2024 roku k. 343-350, opinia uzupełniająca biegłego sądowego W. J. z 28 stycznia 2025 roku k. 373-376, opinia uzupełniająca biegłego sądowego W. J. z 30 kwietnia 2025 roku k. 393-405.

Sąd zważył co następuje:

Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości.

Ustalając stan faktyczny Sąd oparł się na zasadzie wynikającej z art. 6 k.c., zgodnie z którą ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne (ciężar dowodu). Zebrany w sprawie materiał dowodowy był wystarczający dla ustalenia okoliczności faktycznych, które wpłynęły na rozstrzygnięcie. Sąd, mając na względzie art. 233 § 1 k.p.c., dokonał także swobodnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, zgodnie z zasadami logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego.

Rekonstruując stan faktyczny, Sąd oparł się na dokumentach przedłożonych przez obie strony, na aktach postępowania likwidacyjnego, a także na zeznaniach świadka M. G., który jako pierwszy zauważył zakres szkód powstałych na pojeździe marki A. (...) 1 lipca 2023 roku. Ponadto, Sąd zasięgnął wiadomości specjalnych i w sprawie zgodnie z wolą stron przeprowadzono dowód z opinii biegłego sądowego z zakresu techniki samochodowej W. J., którego to opinia główna jak i uzupełniające były rzetelne i korespondowały z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym.

W niniejszym postępowaniu bezsporne okazało się zaistnienie zdarzenia szkodowego z 1 lipca 2023 roku oraz odpowiedzialność strony pozwanej wynikająca z umowy autocasco w wariancie serwisowym. Sporna okazała się wysokość należnego odszkodowania, a to w związku z rozbieżnymi stanowiskami stron co do: zakresu szkody, tego czy obejmowała drzwi tylne prawe, drzwi przednie prawe, błotnik tylny prawy jak i klamki drzwi, sporne było to, czy wszystkie szkody zgłoszone ubezpieczycielowi powstały w wyniku jednego zdarzenia, a nadto zasadność zastosowania w kalkulacji części - cen nowych oryginalnych części zamiennych ze współczynnikiem 0,6 (zgodnie z § 15 ust. 3 pkt 2a OWU AC).

Podstawą dochodzonego w sprawie roszczenia, była dobrowolnie zawarta z poszkodowaną B. G. umowa autocasco, objęta polisą nr (...). Zgodnie z art. 805 § 1 k.c., przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę. Dookreślająca przepisy dotyczące autocasco ustawa z 11 września 2015 roku o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, w art. 15 pkt 1-5 stanowi, że: zakład ubezpieczeń udziela ochrony ubezpieczeniowej na podstawie umowy ubezpieczenia zawartej z ubezpieczającym; umowa ubezpieczenia ma charakter dobrowolny (z zastrzeżeniem przepisów ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych); umowa ubezpieczenia, ogólne warunki ubezpieczenia oraz inne wzorce umowy są formułowane jednoznacznie i w sposób zrozumiały – w tym dwa ostatnie zakład ubezpieczeń zamieszcza na swojej stronie internetowej; postanowienia umowy ubezpieczenia, ogólnych warunków ubezpieczenia oraz innych wzorców umowy sformułowane niejednoznacznie interpretuje się na korzyść ubezpieczającego, ubezpieczonego lub uprawnionego z umowy ubezpieczenia. Zgodnie z art. 16 przywołanej ustawy, ogólne warunki ubezpieczenia określają w szczególności i m.in.: rodzaj ubezpieczenia i jego przedmiot; prawa i obowiązki stron umowy ubezpieczenia; zakres odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń; sposób ustalania rozmiaru szkody - przy ubezpieczeniach majątkowych; sposób określania sumy odszkodowania lub innego świadczenia, jeżeli ogólne warunki ubezpieczenia przewidują odstępstwa od zasad przewidzianych w przepisach prawa. Zawarta w powyższym przepisie regulacja OWU, nie nadaje odrębnych od przepisów kodeksu cywilnego uprawnień dla zakładu ubezpieczeń w przedmiocie treści stosunku ubezpieczenia. Skuteczne wprowadzanie odpowiednich postanowień do ogólnych warunków ubezpieczenia wymaga ich zgodności z przepisami kodeksu. Art. 17 ustawy o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej statuuje, że zakład ubezpieczeń zawiera w stosowanych przez siebie wzorcach umów, w szczególności w ogólnych warunkach ubezpieczenia informacje, które postanowienia określają m. in.: przesłanki wypłaty odszkodowania i innych świadczeń lub wartości wykupu ubezpieczenia (pkt 1); ograniczenia oraz wyłączenia odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń uprawniające do odmowy wypłaty odszkodowania i innych świadczeń lub ich obniżenia (pkt 2).

Z chwilą doręczenia poszkodowanemu OWU, stają się one integralną częścią umowy. Zgodnie z § 15 OWU ubezpieczenia AC: Autocasco+ Serwis zawartego przez B. G., WARTA zobowiązała się do ustalenia wysokości odszkodowania w przypadku szkody częściowej, w oparciu o wycenę kosztów naprawy mających związek przyczynowy ze zdarzeniem objętym ochroną w obydwu wariantach ubezpieczenia tj. SERWIS i (...) na podstawie indywidualnej oceny uszkodzeń pojazdu związanych z przedmiotowym zdarzeniem, z wykorzystaniem do tego celu informacji na temat realnych kosztów naprawy uzyskanych poprzez analizę aktualnej sytuacji rynkowej. Podstawą analizy aktualnej sytuacji rynkowej miał być koszt robocizny ustalony w oparciu o: naprawcze normy czasowe określone przez producenta pojazdu i ujęte w systemie A. lub E., a także stawkę za 1 roboczogodzinę ustaloną przez WARTĘ na podstawie stawek stosowanych przez warsztaty poza (...) z terenu województwa względem którego dokonano taryfikacji składki. Natomiast co do kosztu części zamiennych - koszt części zamiennych w wysokości cen podanych w aktualnych polskich wydaniach systemu A. lub E. z uwzględnieniem cen części zamiennych dystrybuowanych poza siecią oficjalnego producenta/importera pojazdu, z zastrzeżeniem: że wycena kosztu części zamiennych dokonywana jest na podstawie cen części zalecanych do stosowania przez producenta pojazdu lub jego oficjalnego importera skorygowanych o współczynnik w wysokości 0,6 wynikający z uwzględnienia w zamienników, a także zastosowania procentowego pomniejszenia wartości części, w zależności od okresu eksploatacji pojazdu określonego zgodnie z zamieszczoną w OWU tabelą.

Jak wynika jednak z informacji dodatkowych widniejących na polisie (...), ochrona którą objęty był pojazd A. (...) B. G., obejmowała brak procentowego pomniejszenia wartości części przy ustalaniu odszkodowania AC. Słusznie zauważył także biegły sądowy, że pomimo nienazwania wprost, warunek wynikający z OWU – zastrzegający obniżenie ceny części zamiennej o 0,6 – jest amortyzacją, a w przekazanej powódce polisie określono, że części zamienne nie podlegają amortyzacji. Zapisy OWU stoją w takim razie w sprzeczności ze sobą. Należy jednak mieć na uwadze, że nadrzędne nad nimi są zapisy ustaw, a w tym konkretnym przypadku już wcześniej przywołany art. 15 ustawy o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej stanowiący, że postanowienia umowy ubezpieczenia, ogólnych warunków ubezpieczenia oraz innych wzorców umowy sformułowane niejednoznacznie interpretuje się na korzyść ubezpieczającego, ubezpieczonego lub uprawnionego z umowy ubezpieczenia. Jak słusznie zauważył biegły, amortyzacja części została w takim razie zniesiona. Powódka B. G. działała w dobrej wierze, wybierając droższy wariant AC tj. serwis zamiast kosztorysu licząc jak każdy konsument w takiej sytuacji, że w przypadku ewentualnej szkody ubezpieczyciel pokryje koszty napraw. Wprowadzenie współczynnika 0,6 jest takim samym czynnikiem zmniejszenia wartości części zamiennych jak amortyzacja, tylko inaczej nazwanym. Zapis z polisy „brak procentowego pomniejszenia wartości części przy ustalaniu odszkodowania AC” – wskazuje na prawidłowe wartości cen części zamiennych, bez ich pomniejszania.

Natomiast odnośnie zakresu szkody, Sąd miał na uwadze to, co wskazał biegły, a mianowicie, że uszkodzenia drzwi, klamki drzwi prawych i ściany bocznej tylnej prawej może pochodzić z tego samego zdarzenia, zarysowania wskazują na kontakt poprzez plastikowy zderzak oraz, że jednocześnie nie można wykluczyć, że pojazd został uderzony dwukrotnie w tym samym czasie. Taki też zakres szkody został wskazany w formularzu zgłoszenia szkody, wskazano tam bowiem na uszkodzenia: reflektora przedniego prawego, błotnika przedniego prawego, drzwi przednich prawych i błotnika tylnego prawego. Jak wynika z osobowego materiału dowodowego tj. zeznań świadka M. G., który to zauważył szkodę jako pierwszy, wówczas kiedy 1 lipca 2023 roku powrócił do samochodu zauważył, że prawa strona samochodu jest otarta. Świadek zeznał, że doszło do uszkodzenia prawej lampy, prawego błotnika, prawych drzwi i prawego poszycia: prawa lampa była pęknięta, błotnik zgięty, drzwi na wysokości klamki lekko przygniecione, a błotnik przetarty i przygnieciony. Zakres uszkodzeń wskazany w zeznaniach złożonych ponad pół roku od zdarzenia, pokrywał się z zakresem ze zgłoszenia szkody z 3 lipca 2025 roku. Sąd nie znalazł podstaw, aby nie dać wiary świadkowi. Sąd nie dopatrzył się także wyłączeń do przyznania odszkodowania, enumeratywnie wymienionych w § 4 OWU opisującym, za jakie szkody ubezpieczyciel nie odpowiada. Biegły sądowy stwierdził, że uszkodzenia są liniowe poziome i mogły powstać od różnych elementów pojazdu sprawcy, dlatego argument różnicy w zarysowaniach podnoszony przez pozwaną, nie został skutecznie wykazany. W tym miejscu zauważyć należy, że z ramienia pozwanego ubezpieczyciela delegowano rzeczoznawcę, który dokonał oględzin przed dokonaniem kalkulacji szkody. Specjalista wysłany przez profesjonalistę w zakresie likwidacji szkód, nie wykonał stosownych pomiarów otarć, wgnieceń, rys, które mogłyby służyć ocenie na wypadek ewentualnej, przyszłej polemiki stron co do zakresu szkody. Jak wynika z akt postępowania likwidacyjnego, pracownik pozwanej spółki nie wykonał nawet pomiarów tych uszkodzeń, ich wysokości i nie opisał ich. Racjonalnym zdaje się, że jeżeli doszło do innej szkody, mającej miejsce przed tą z 1 lipca 2023 roku, to ubezpieczający zgłosiłby także i taką ubezpieczycielowi. Jak powszechnie wiadomo, ubezpieczenie AC jest mniej restrykcyjne w zakresie skonkretyzowania winy sprawcy, aniżeli zwykłe ubezpieczenie OC. W ocenie Sądu ubezpieczyciel nie sprostał ciężarowi dowodzenia w przedmiocie zakresu szkody, stąd podzielono ten, wskazany przez poszkodowaną – uznany za możliwy także przez biegłego sądowego i wynikający z zeznań świadka.

W związku z ustaleniem przez biegłego sądowego kosztu naprawy na poziomie 8854,57 zł, z uwzględnieniem dotychczas wypłaconego odszkodowania 4341,52 zł, a także mając na uwadze treść art. 321 § 1 k.p.c. zgodnie z którym, Sąd nie może wyrokować co do przedmiotu, który nie był objęty żądaniem, ani zasądzać ponad żądanie – Sąd zobligowany był w pełni uznać żądaną pozwem kwotę 4000 zł.

W pełni uwzględniono także roszczenie odsetkowe. Datę zasądzenia odsetek ustawowych za opóźnienie uzasadnia fakt, że pozwane towarzystwo ubezpieczeń wydając 20 lipca 2023 roku decyzję o przyznaniu odszkodowania w pierwotnej wysokości, dysponowało pełnym zakresem danych dotyczących okoliczności szkody, a jako podmiot profesjonalny miało niemalże nieograniczone możliwości weryfikacji zakresu i wysokości szkody. Uznać za słuszne należy, że niespełnienie świadczenia odszkodowawczego w pełnym jego zakresie, skutkowało popadnięciem w opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za które to opóźnienie strona powodowa, na podstawie przepisu art. 481 § 1 k.c. może domagać się odsetek ustawowych za opóźnienie, choćby z tej przyczyny nie poniosła żadnej szkody.

Powództwo zostało uwzględnione w całości, a zatem o kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 k.p.c., biorąc pod uwagę zasadę odpowiedzialności za wynik sprawy. Zgodnie z powyższym przepisem, strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Na koszty procesu, jakie poniosła strona powodowa złożyło się: 200 złotych opłaty sądowej od pozwu, 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa i 900 zł kosztów zastępstwa procesowego ustalonych w oparciu o § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz 1900 zł zaliczki na poczet wynagrodzenia biegłego.

O odsetkach należnych od kwoty zasądzonej tytułem kosztów procesu, Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 ¹ zdanie pierwsze k.p.c., w myśl którego od kwoty zasądzonej tytułem zwrotu kosztów procesu należą się odsetki, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono, do dnia zapłaty. Stosownie do art. 98 § 1 ¹ zdanie trzecie k.p.c. o obowiązku zapłaty odsetek sąd orzeka z urzędu.

Odnośnie kosztów zasądzonych od strony pozwanej na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Nysie, Sąd wydał orzeczenie w oparciu o art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w zw. z art. 98 § 1 k.p.c. Sąd orzekł o obowiązku zwrotu wydatków w zakresie wynagrodzenia biegłego, które przewyższyło wysokość wpłaconej przez powódkę na ten cel zaliczki, a które to wydatki tymczasowo zostały pokryte z sum budżetowych Skarbu Państwa do wysokości 1577,20 zł. Sąd zatem uwzględniając wynik procesu, obciążył tymi kosztami stronę pozwaną Zgodnie z przywołanym przepisem z ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - kosztami sądowymi, których strona nie miała obowiązku uiścić lub których nie miał obowiązku uiścić kurator albo prokurator, sąd w orzeczeniu kończącym sprawę w instancji obciąży przeciwnika, jeżeli istnieją do tego podstawy, przy odpowiednim zastosowaniu zasad obowiązujących przy zwrocie kosztów procesu.

Z tych wszystkich względów orzeczono jak w sentencji wyroku.