Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Nysie

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

5 czerwca 2025 r.

Sąd Rejonowy w Nysie I Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący:	Sędzia Sądu Rejonowego Remigiusz Drzewiecki
Protokolant:	sekretarz sądowy Patrycja Szatanik

po rozpoznaniu 5 czerwca 2025 r. na rozprawie w N.

sprawy z powództwa J. S.

przeciwko P. P. (1)

o zapłatę

I.  zasądza od pozwanego P. P. (1) na rzecz powoda J. S. 3827,98 zł (trzy tysiące osiemset dwadzieścia siedem złotych dziewięćdziesiąt osiem groszy) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od 17 listopada 2022 roku do dnia zapłaty,

II.  w pozostałym zakresie oddala powództwo,

III.  zasądza od powoda J. S. na rzecz pozwanego P. P. (1) 1541,16 zł (tysiąc pięćset czterdzieści jeden złotych i szesnaście groszy) tytułem częściowego zwrotu poniesionych kosztów postępowania wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty,

IV.  odstępuje od obciążania powoda J. S. kosztami procesu na rzecz interwenienta ubocznego (...) S.A. z siedzibą w W.,

V.  nakazuje ściągnąć od powoda J. S. na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Nysie 887,42 zł (osiemset osiemdziesiąt siedem złotych i czterdzieści dwa grosze) tytułem zwrotu wyłożonych tymczasowo przez Skarb Państwa kosztów opinii biegłych sądowych,

VI.  nakazuje ściągnąć od pozwanego P. P. (1) na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Nysie kwotę 311,80 zł (trzysta jedenaście złotych i osiemdziesiąt groszy) tytułem zwrotu wyłożonych tymczasowo przez Skarb Państwa kosztów opinii biegłych sądowych.

UZASADNIENIE

Pozwem z 10 lutego 2023 r. złożonym do Sądu Rejonowego w Brzegu powód J. S. reprezentowany przez radcę prawnego wniósł o:

1.  zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda 11 518,54 zł z tytułu kolejnej naprawy pojazdu marki M. (...) nr rej: (...) 49 wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w zapłacie liczonymi od 17 listopada 2022 r. do dnia zapłaty;

2.  zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda 1200 zł z tytułu transportu pojazdu przy pomocy specjalistycznej lawety na trasie P.- P. wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w zapłacie liczonymi od 17 listopada 2022 r. do dnia zapłaty;

3.  zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda 400 zł z tytułu transportu pojazdu przy pomocy specjalistycznej lawety na trasie P. - G. wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w zapłacie liczonymi od 17 listopada 2022 r. do dnia zapłaty;

4.  zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda 1450 zł z tytułu konieczności regeneracji turbosprężarki w pojeździe należącym do powoda wraz z odsetkami liczonymi od dnia wniesienia niniejszego powództwa do dnia zapłaty,

5.  zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda 240 zł tytułem sprawdzenia wtryskiwaczy w pojeździe należącym do powoda wraz z odsetkami za opóźnienie w zapłacie liczonymi od dnia wniesienia powództwa do dnia zapłaty,

6.  zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda zwrotu kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w zapłacie liczonymi od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.

W uzasadnieniu pozwu J. S. podał, że zlecił pozwanemu P. P. (1) prowadzącemu warsztat samochodowy kapitalny remont silnika w samochodzie marki M. (...) o nr rej. (...) za wynagrodzeniem 12 000 zł. Pozwany w związku z wykonaną naprawą udzielił gwarancji na okres 30 dni lub 15 000 km. Naprawa zakończyła się 20.12.2021 r., powód odebrał samochód. 4 stycznia 2022 r. na trasie W. - P., w okolicach R. pojazd uległ awarii na autostradzie, dalsza jazda była niemożliwa. Odpowiedzialność za uszkodzenia silnika przyjął pozwany, który przyznał, że pierwsza naprawa pojazdu wykonana została wadliwie. Nie zamontowano prawidłowo przewodu płynu chłodniczego, w konsekwencji w trakcie jazdy nastąpił wyciek płynu chłodniczego, zatarcie silnika i uszkodzenie szeregu podzespołów pojazdu. Powód wezwał lawetę, która przewiozła uszkodzony samochód do warsztatu pozwanego. Powód poniósł z tego tytułu wydatek w wysokości 1200 zł. Zdarzenie to zostało zgłoszone do (...), gdzie pozwany posiadał wykupione dobrowolne ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej. 1 czerwca 2022 r. (...) przyznało kwotę 8130 zł odszkodowania, które przekazane zostało na rachunek sprawcy szkody. Za kwotę 6900 zł pozwany zakupił nowy silnik do pojazdu powoda i za usługę demontażu uszkodzonego silnika potrącił sobie z odszkodowania kwotę 1130 zł. Pozwany ociągał się z naprawą, pojazd pozostawał rozkręcony na warsztacie pozwanego. J. S. s tym momencie postanowił zabrać samochód i oddać go do naprawy w innym warsztacie. Pojazd został przewieziony lawetą (koszt 400 zł) i naprawiony w warsztacie A. J.. Za naprawę wystawiona została faktura VAT na kwotę 11 518,54 zł. Pismem z 3 listopada 2022 r. powód działając przez pełnomocnika wezwał P. P. (1) do zapłaty 11 518,54 zł tytułem zwrotu naprawy pojazdu, 1200 zł tytułem zwrotu kosztów lawetowania pojazdu z okolic P. do P. oraz kwoty 400 zł za lawetę z P. do G..

Postanowieniem z 17 lutego 2023 r. sprawę przekazano do Sądu Rejonowego w Nysie.

W odpowiedzi na pozew z 20 września 2023 r. pozwany P. P. (1) wniósł o oddalenie powództwa w całości, zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu według norm przepisanych oraz wezwanie do udziału w sprawie ubezpieczyciela (...) S.A. z siedzibą w W..

W uzasadnieniu odpowiedzi pozwany przyznał, że w grudniu 2021 r. w trakcie naprawy pojazdu powoda źle zamontował przewód cieczy chłodzącej, co spowodowało uszkodzenie wału korbowego w pojeździe powoda. Pozwany podał, że rzeczoznawca (...) S.A. oszacował szkodę na kwotę 8129,33 zł, która trafiła na jego konto 26 kwietnia 2022r. Według pozwanego przyznane odszkodowanie było zaniżone, nie pozwalało na pokrycie pełnej naprawy pojazdu. Dlatego zwrócił się do ubezpieczyciela o wypłatę dalszego odszkodowania w wysokości 3732 zł. Pozwany podniósł, że poszkodowany powód oczekiwał, że z polisy ubezpieczeniowej P. P. (1) zostaną naprawione inne usterki w pojeździe, nie związane ze szkodą, na co pozwany nie wyraził zgody. Podał, że przelał na konto żony powoda 7000 zł tytułem likwidacji części szkody, a resztę zostawił sobie w ramach zapłaty za czynności związane z demontażem silnika. Pozwany podał, że powód za pośrednictwem nowego mechanika A. J. wystąpił do ubezpieczyciela o zapłatę za dodatkowe części i robociznę, co zostało zakwestionowane przez (...) S.A. Pozwany zarzucił powodowi, że próbuje wyłudzić od niego i od ubezpieczyciela nienależne świadczenia.

Pismem z 12 grudnia 2023 r. do sprawy w charakterze interwenienta ubocznego wstąpił (...) S.A. z siedzibą w W. , s kładając interwencję uboczną po stornie pozwanego. W interwencji wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powoda na rzecz interwenienta kosztów procesu, w tym opłaty od interwencji w kwocie 150 zł, opłaty skarbowej od pełnomocnictwa 17 zł, oraz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu ubezpieczyciel podniósł, że powód dochodzi kwoty z faktury za naprawę pojazdu w wysokości 11 518,54 zł, przy czym nie bierze pod uwagę wypłaconej uprzednio kwoty bezspornej w wysokości 8129,33 zł. Ponadto interwenient zarzucił, że zwrócił poszkodowanemu koszty holowania pojazdu w wysokości 1200 zł. Powołano się na warunki umowy ubezpieczenia. Wskazano, że w sprawie występuje franszyza redukcyjna w wysokości 10 %, nie mniej niż 1000 zł, w związku z czym odpowiedzialność interwenienta za szkodę jest ograniczona.

Pismem procesowym z 23 maja 2025 r. (k. 212-213) powód zmodyfikował swoje ostateczne stanowisko w ten sposób, iż ograniczył swoje powództwo o następujące kwoty: 1200 zł z tytułu specjalistycznego transportu pojazdu na trasie P. - P., 1450 zł z tytułu konieczności regeneracji sprężarki oraz 240 zł z tytuł kontroli pracy wtryskiwaczy. Wobec czego powód wniósł o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda 11 196,99 zł wraz z kosztami sądowymi i kosztami zastępstwa prawnego według norm prawem przepisanych.

Na rozprawie 5 czerwca 2025 r. (k. 220) pełnomocnik pozwanego nie wyraził zgody na cofnięcie pozwu w zakresie wskazanym w piśmie z 23 maja 2025 r., pełnomocnik interwenienta ubocznego wyraził zgodę na cofnięcie powództwa w zakresie wskazanym w tym piśmie, ale wniósł o zasądzenie kosztów co do cofniętego powództwa. Ostatecznie pełnomocnicy pozwanego i interwenienta ubocznego wnieśli o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powoda na swoją rzecz kosztów zastępstwa procesowego w całości według norm przepisanych.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Powód J. S. zlecił pozwanemu P. P. (1) działającemu jako przedsiębiorca kapitalny remont silnika w samochodzie M. (...) o nr rej. (...). Remont ten zakończył się 20 grudnia 2021 r. Pojazd został odebrany przez powoda z warsztatu samochodowego należącego do pozwanego. Wynagrodzenie za wykonaną usługę wynosiło 12 000 zł i zostało uiszczone na rzecz pozwanego przez powoda. Pozwany udzielił powodowi gwarancji na wykonaną naprawę na okres 30 dni lub przejechanie 15 000 km.

Dowód: ewidencja naprawy z 20 grudnia 2021 r. k. 20, zeznania świadka Z. S. k. 105v.-106, zeznania świadka K. P. k. 121-122, przesłuchanie powoda k. 122v-123, przesłuchanie pozwanego k.123-124.

4 stycznia 2022 r. na autostradzie na trasie W.–P., w pobliżu miejscowości R., doszło do awarii samochodu M. (...) o nr rej. (...) należącego do powoda. W wyniku usterki powód nie był w stanie kontynuować jazdy, gdyż doszło do zatarcia silnika. W związku z zaistniałą sytuacją powód wynajął specjalistyczną lawetę, która przetransportowała uszkodzony pojazd do warsztatu pozwanego, znajdującego się w P.. Koszt transportu wyniósł 1200 zł i został przez powoda uiszczony przewoźnikowi.

Dowód: faktura VAT nr (...) k. 22, zeznania świadka Z. S. k. 105v.-106, zeznania świadka A. J. k. 106-106v., zeznania świadka K. P. k. 121-122, przesłuchanie powoda k. 122v-123, przesłuchanie pozwanego k.123-124.

Po dostarczeniu pojazdu do warsztatu pozwanego przeprowadzono jego oględziny. Pozwany ustalił, że przyczyną awarii był nieprawidłowy montaż przewodu płynu chłodniczego dokonany podczas wcześniejszej naprawy pojazdu, wykonywanej przez pozwanego. Nieprawidłowe podłączenie przewodu chłodniczego skutkowało wyciekiem płynu chłodniczego w trakcie jazdy, co doprowadziło do przegrzania silnika, jego zatarcia oraz uszkodzenia innych elementów pojazdu na skutek oddziaływania wysokiej temperatury. Pozwany sporządził pisemne oświadczenie, w którym potwierdził niewłaściwy montaż przewodu oraz wskazał na inne uszkodzenia powstałe w wyniku tej usterki.

Dowód: oświadczenie pozwanego k. 21, zeznania świadka K. P. k. 121-122, przesłuchanie powoda k. 122v-123, przesłuchanie pozwanego k.123-124.

Powyższe zdarzenie zostało zgłoszone do (...) S. A. z siedzibą w W., w którym pozwany w chwili zdarzenia posiadał ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w postaci konserwacji i naprawy pojazdów samochodowych (...) o numerze (...). Zakres i rodzaj uszkodzeń w pojeździe powoda został ustalony przez rzeczoznawcę (...) na kwotę 8129,33 zł. W okresie od 4 stycznia do 1 czerwca 2022 r. pojazd znajdował się na terenie warsztatu pozwanego. W tym czasie pozwany nie przystąpił do naprawy pojazdu, informując powoda, że oczekuje na wypłatę odszkodowania ze strony (...).

1 czerwca 2022 r. (...) przelało na rachunek bankowy pozwanego kwotę 8129,33 zł tytułem odszkodowania. Pozwany przelał z tego odszkodowania 7000 zł na rachunek bankowy żony powoda.

Z tej kwoty zakupiono używany silnik do pojazdu za 6900 zł, ponieważ dotychczasowy silnik nie nadawał się do dalszej eksploatacji. Silnik został przywieziony przez powoda z K., przy użyciu pojazdu wynajętego na jego koszt.

Pozwany naliczył kwotę 1130 zł za wykonany demontaż uszkodzonego silnika, którą zatrzymał na swoim rachunku, potrącając ją z wypłaconego odszkodowania. Następnie pozwany odmówił dokonania dalszej naprawy pojazdu. Na demontaż silnika wystawiono paragon na kwotę 1500 zł.

Dowód: faktura VAT nr (...) k. 25, ustalenie wysokości szkody wraz z kosztorysem k. 56-61, decyzja (...) k. 63, potwierdzenie transakcji na kwotę (...),33 k. 69, potwierdzenie transakcji na kwotę 7000 zł k. 70, paragon fiskalny na kwotę 1500 zł (demontaż silnika) k. 71, polisa ubezpieczenia (...) Doradca nr (...) k. 91-92, akta szkody na płycie CD k. 97, zeznania świadka K. P. k. 121-122, przesłuchanie powoda k. 122v-123, przesłuchanie pozwanego k.123-124.

Powód zdecydował się zlecić naprawę pojazdu innemu warsztatowi, należącemu do A. J., a znajdującemu się w miejscowości G.. W celu odbioru pojazdu powód przybył do warsztatu pozwanego wraz z A. J., korzystając z wynajętej lawety. Na miejscu stwierdzono, że pojazd znajduje się w stanie rozmontowanym – zakupiony nowy silnik oraz inne elementy były zdemontowane i przechowywane luzem na ziemi, bez jakiejkolwiek formy zabezpieczenia. Pojazd został przetransportowany do warsztatu A. J., gdzie wykonano niezbędne naprawy. Warsztat ten wystawił powodowi fakturę na kwotę 11 518,54 zł za przeprowadzone prace. (...) odmówiło wypłaty dalszego odszkodowania, wskazując, że odpowiedzialność ubezpieczyciela z tytułu zgłoszonej szkody została wyczerpana.

Dowód: faktura VAT P.H.U. (...) wraz z paragonem fiskalnym k. 14-16, zeznania świadka A. J. k. 106-106v., przesłuchanie powoda k. 122v-123, przesłuchanie pozwanego k.123-124.

Pismem z 3 listopada 2022 r. powód zwrócił się do pozwanego z przedsądowym wezwaniem do zapłaty kwot: 11 518,54zł, 1200 zł i 400 zł w terminie do dnia 16 listopada 2022r. pismo to zostało nadane do pozwanego dnia 9 listopada 2022 r. Kwota ta nie została uiszczona przez pozwanego.

Dowód: przedsądowe wezwanie do zapłaty wraz z potwierdzeniem nadania k. 17-19.

Wysokość kosztów naprawy w pojeździe marki M. (...) o nr rej. (...) 49 przyjmując, że powód naprawiłby pojazd w nieautoryzowanym warsztacie z zachowaniem technologii producenta o okresie maja 2022 r. oraz z zastosowaniem części oryginalnych wynosiłaby 36 641,56 zł. Do kalkulacji zostały przyjęte stawki roboczogodziny na pacę mechaniczno-blacharskie w wysokości 120 zł netto, tak samo przyjęto stawki roboczogodziny za pracę lakiernicze. Koszt naprawy w pojeździe na podstawie dokumentacji z złożonej przez strony i faktur Vat za użyte części wynosiłaby łącznie 10 827,98 zł. Regeneracja turbosprężarki oraz sprawdzenie wtryskiwaczy było niezasadne, gdyż w świetle zebranego materiału dowodowego ich weryfikacja i regeneracja nie ma związku przyczynowo – skutkowego z uszkodzeniami powstałymi w wynika działań warsztatu P. P. (2).

Dowód: opinia biegłego K. G. z 17.10.2024 r. k. 144-151v, opinia uzupełniająca biegłego K. G. z 14.02.2025r. k. 175-178, ustna opinia biegłego K. G. z 8 maja 2025r. k. 199-199v.

Sąd zważył co następuje:

Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w części tj. co do kwoty 3827,98 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od 17 listopada 2022 r. W pozostałym zakresie powództwo należało oddalić.

Do ustalenia stanu faktycznego w sprawie posłużyły dokumenty przedłożone przez strony i interwenienta ubocznego. Stan faktyczny w sprawie ustalono też na podstawie zeznań świadków i przesłuchania stron, w zakresie w jakim te zeznania się potwierdzały i uzupełniały. W części stan faktyczny był bezsporny. Dla ustalenia rzeczywistych kosztów naprawy pojazdu powoda Sąd zasięgnął opinii biegłego z zakresu techniki samochodowej K. G.. Sąd przyjął ustalenia biegłego za własne, biegły ustosunkował się do zarzutów do opinii głównej w wyczerpujący i przekonujący sposób w opiniach uzupełniających i skorygował omyłkę w kosztorysie naprawy.

W niniejszej sprawie bezsporne było to, że J. S. oddał pojazd do naprawy w warsztacie samochodowym prowadzonym przez P. P. (1), że pozwany wykonał remont silnika wadliwie, gdyż źle zamontował przewód z płynem chłodzącym, w konsekwencji czego na trasie między W., a P. (koło R.) doszło do zatarcia silnika i uszkodzenia całego szeregu podzespołów w pojeździe. Obie strony postępowania twierdziły zgodnie, że zdarzenie zostało zgłoszone do zakładu ubezpieczeń, w którym pozwany miał wykupione ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej. Zakład (...) S.A. przyjął odpowiedzialność za szkodę i przyznał odszkodowanie w kwocie 8129,33 zł, które powiększone zostało o kwotę 1200 zł tytułem zwrotu kosztów za lawetę. Pozwany przyznał, że z wypłaconego odszkodowania potrącił sobie koszty związane z demontażem silnika i przekazał pozwanemu (przelewem na konto małżonki powoda) 7000 zł. Spór w istocie sprowadzał się do tego jaki był konieczny zakres naprawy pojazdu po awarii w związku z naprawą przez pozwanego pojazdu w grudniu w 2021r.

Sąd zasięgnął opinii biegłego sądowego z zakresu techniki samochodowej K. G., z której wynika, że wysokość kosztów naprawy w pojeździe M. (...) o nr rej. (...) przyjmując, że naprawa odbyłaby się w nieautoryzowanym warsztacie z zachowaniem technologii producenta w okresie maja 2022 r. oraz z zachowaniem oryginalnych części wynosiłaby 36 341,56 zł. Regeneracja turbosprężarki oraz sprawdzanie wtryskiwaczy jest niezasadne, ponieważ w świetle zebranego materiału dowodowego ich weryfikacja i regeneracja nie ma związku przyczynowo - skutkowego z uszkodzeniami powstałymi w wyniku działań warsztatu P. P. (1). Wysokość kosztów naprawy na podstawie faktur za części użyte do naprawy wynosiłaby natomiast 11 196,99 zł. W ustnej opinii uzupełniającej z 8 maja 2025 r. biegły sprecyzował, iż doszło do omyłki pisarskiej w opinii biegłego i wskazał, że koszt silnika w kosztorysie winien wynieść nie (...),76, a 5609,76 zł W związku z powyższym koszt naprawy pojazdu M. (...) o nr rej. (...) 49 wynosił 10 827,98 zł. Usługa holowania 400 zł z P. do G. nie jest bezpośrednio związana z naprawą.

Strona powodowa jako podstawę materialno-prawną dochodzonego roszczenia wskazała przepisy dotyczące gwarancji i alternatywnie z rękojmi za wady wykonanego dzieła.

Zgodnie z art. 577 § 1 k.c. udzielenie gwarancji następuje przez złożenie oświadczenia gwarancyjnego, które określa obowiązki gwaranta i uprawnienia kupującego w przypadku, gdy rzecz sprzedana nie ma właściwości określonych w tym oświadczeniu. Oświadczenie gwarancyjne może zostać złożone w reklamie. Obowiązki gwaranta mogą w szczególności polegać na zwrocie zapłaconej ceny, wymianie rzeczy bądź jej naprawie oraz zapewnieniu innych usług (§ 2). Zgodnie z art. 577 § 3 k.c. jeżeli została udzielona gwarancja co do jakości rzeczy sprzedanej, poczytuje się w razie wątpliwości, że gwarant jest obowiązany do usunięcia wady fizycznej rzeczy lub do dostarczenia rzeczy wolnej od wad, o ile wady te ujawnią się w ciągu terminu określonego w oświadczeniu gwarancyjnym. Natomiast zgodnie z art. 578 k.c. jeżeli w gwarancji inaczej nie zastrzeżono, odpowiedzialność z tytułu gwarancji obejmuje tylko wady powstałe z przyczyn tkwiących w sprzedanej rzeczy.

Natomiast do odpowiedzialności za wady dzieła stosuje się odpowiednio przepisy o rękojmi przy sprzedaży (art. 638 § 1 k.c.). Odpowiedzialność przyjmującego zamówienie jest wyłączona, jeżeli wada dzieła powstała z przyczyny tkwiącej w materiale dostarczonym przez zamawiającego. Jeżeli zamawiającemu udzielono gwarancji na wykonane dzieło, przepisy o gwarancji przy sprzedaży stosuje się odpowiednio (§ 2). Dodatkowo, jeżeli klient warsztatu posiada status konsumenta, wówczas zostaje objęty domniemaniem prawnym, że wada fizyczna istniała w chwili wydania pojazdu.

Zgodnie z art. 579 § 1 k.c. kupujący może wykonywać uprawnienia z tytułu niezgodności rzeczy sprzedanej z umową niezależnie od uprawnień wynikających z gwarancji. Nie można dochodzić roszczeń z tych dwóch tytułów jednocześnie.

W analizowanej sprawie pozwany P. P. (1) wystawiając dokument ewidencji naprawy pojazdu z 20.12.2021 r. podał, że w związku z przeprowadzonym remontem kapitalnym silnika udziela gwarancji na 30 dni lub 15 000 km. Warunki gwarancji nie zostały sprecyzowane. Nie wiadomo jak przebiegać miała procedura gwarancyjna, jakich rzeczy dotyczy gwarancja. Niezależnie od powyższego podkreślić należy, że pozwany przyznał się do błędu i poczuwał się do odpowiedzialności za uszkodzenia silnik i innych podzespołów spowodowanych wadliwą naprawą samochodu. Z racji posiadanego dobrowolnego ubezpieczenia w (...) S.A. z tytułu odpowiedzialności cywilnej w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, postanowił skorzystać z tej ochrony i zgłosił szkodę. Pozwany zdawał sobie sprawę, że przyznane przez ubezpieczyciela odszkodowanie nie pozwala na pełną likwidację szkody. Uzależniał podjęcie dalszych działań związanych z naprawą pojazdu od wypłaty uzupełniającego odszkodowania.

Na podstawie art. 471 k.c. stanowiącego, że dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, powód ma prawo dochodzić odszkodowania za wadliwą naprawę, która spowodowała zniszczenie innych części lub elementów samochodu. Odszkodowanie za wadliwą naprawę samochodu powinno pokrywać wartość zniszczeń, jakie powstały w samochodzie z powodu dokonania nieprawidłowej naprawy.

Pismem procesowym z 23 maja 2025 r. (k. 212-213) powód cofnął swoje powództwo o następujące kwoty: 1200 zł z tytułu specjalistycznego transportu pojazdu na trasie P. - P., 1450 zł z tytułu konieczności regeneracji sprężarki oraz 240 zł z tytułu kontroli pracy wtryskiwaczy. Wobec czego powód wniósł o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda 11 196,99 zł wraz z kosztami sądowymi i kosztami zastępstwa prawnego według norm prawem przepisanych. Powód w zakresie cofniętym nie zrzekł się jednak roszczenia. Na rozprawie 5 czerwca 2025 r. (k. 220) pełnomocnik pozwanego nie wyraził zgody na cofnięcie pozwu w zakresie wskazanym w piśmie z 23 maja 2025 r. Zgodnie z art. 203 § 1 k.p.c. pozew może być cofnięty bez zezwolenia pozwanego aż do rozpoczęcia rozprawy, a jeżeli z cofnięciem połączone jest zrzeczenie się roszczenia - aż do wydania wyroku. Wobec brak zrzeczenia się roszczenia w zakresie cofniętego powództwa i braku na to zgody pozwanego Sąd nie mógł umorzyć postępowania w tym zakresie.

W tym zakresie Sąd oddalił powództwo, z uwagi na to, iż przyjął, że usługa w zakresie kwoty 1200 zł tytułem zwrotu kosztów za lawetę została już pokryta przez zakład ubezpieczeń, co powód przyznał w trakcie przesłuchania (k 122/II akt). Natomiast w zakresie poniesienia kosztów lawety na 400 zł powód nie przedstawił żadnego dowodu poniesienia tego wydatku, a jego przesłuchanie w tym zakresie nie może być uznane za wystarczające. Natomiast jeśli chodzi o koszty 1450 zł z tytułu konieczności regeneracji turbosprężarki oraz 240 zł, to wydatki te niezwiązane są bezpośrednio z naprawą pojazdu. Biegły K. G. zakwestionował, aby wydatki te pozostawały w związku przyczynowo - skutkowym z uszkodzeniami powstałymi w wyniku działań warsztatu pozwanego.

Sąd nie podzielił stanowiska pozwanego, jakoby z otrzymanej od ubezpieczyciela kwoty 8130 zł mógł on samodzielnie zatrzymać dla siebie 1320 zł tytułem rzekomego wynagrodzenia za demontaż silnika, a jedynie 7000 zł przekazać na rachunek żony powoda. Pozwany nie miał prawa do samowolnego potrącania jakiejkolwiek części odszkodowania, tym bardziej, że nie wykazał tego wydatku w sposób należyty – przedłożony paragon fiskalny nie jest dokumentem imiennym i nie spełnia wymogów właściwego dowodu poniesienia kosztu w relacji z powodem.

Sąd ustalił, że całkowite, faktycznie poniesione przez powoda koszty naprawy pojazdu wyniosły 10 827,98 zł, co zostało udokumentowane stosownymi fakturami i rachunkami. Kwota ta została pomniejszona o 7000 zł – tyle bowiem faktycznie przekazał pozwany (z wypłaconego odszkodowania) żonie powoda. W rezultacie, zasądzona od pozwanego P. P. (1) kwota 3827,98 zł stanowi różnicę pomiędzy łącznym kosztem naprawy a przekazaną częścią odszkodowania. Powód dochodząc roszczenia z gwarancji nie może domagać się jednocześnie obniżenia ceny za wykonane dzieło

Odsetki ustawowe za opóźnienie zasądzono zgodnie z żądaniem pozwu – od dnia 17 listopada 2022 r., tj. dnia następującego po upływie terminu wskazanego w wezwaniu do zapłaty.

Zgodnie z art. 100 § 1 k.p.c., w razie częściowego tylko uwzględnienia żądań, koszty procesu wzajemnie znoszą się lub są stosunkowo rozdzielane. W przedmiotowej sprawie powództwo zostało uwzględnione w zakresie 3827,98 zł z dochodzonej kwoty 14 808,54 zł, co oznacza, że powód wygrał sprawę w 26 %, zaś pozwany w 74 %. W związku z tym, sąd dokonał stosunkowego rozdzielenia kosztów postępowania pomiędzy powoda i pozwanego.

Powód poniósł następujące koszty procesu: 750 zł opłaty od pozwu, 17 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, 3600 zł wynagrodzenie pełnomocnika w stawce minimalnej ustalonej na podstawie § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Łącznie 4367 zł. Koszty należne powodowi to 26 % z 4367 zł = 1135,42 zł

Koszty poniesione przez interwenienta ubocznego (...) S.A.: 3600 zł wynagrodzenie radcy prawnego, 17 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, zaliczka na biegłego 1500 zł (k. 131), 150 zł opłata od interwencji (k. 132). Łącznie 5267 zł.

Koszty poniesione przez pozwanego to: 3600 zł wynagrodzenia adwokata w stawce minimalnej ustalonej na podstawie § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych i 17 zł opłaty skarbowej za udzielenie pełnomocnictwa. Razem 3617 zł. Koszty należne pozwanemu to 74 % z 3617 zł = 2676,58 zł

Sąd zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 1541,16 zł tytułem zwrotu części kosztów procesu. Kwota ta stanowi różnicę pomiędzy kosztami należnymi pozwanemu od powoda w wysokości 2676,58 zł, a kosztami należnymi powodowi od pozwanego w wysokości 1135,42 zł.

Zgodnie z art. 107 k.p.c. interwenient uboczny, do którego nie mają zastosowania przepisy o współuczestnictwie jednolitym, nie zwraca kosztów przeciwnikowi strony, do której przystąpił. Sąd może jednak przyznać od interwenienta na rzecz wygrywającego sprawę przeciwnika strony, do której interwenient przystąpił, zwrot kosztów wywołanych samoistnymi czynnościami procesowymi interwenienta. Sąd może także przyznać interwenientowi koszty interwencji od przeciwnika obowiązanego do zwrotu kosztów. Wobec tego, że przepis ten daje tylko możliwość zasądzenia kosztów na rzecz interwenienta mając na względzie charakter sprawy, częściowe jedynie uwzględnienie powództwa Sąd postanowił odstąpić od obciążania powoda kosztami procesu na rzecz interwenienta ubocznego.

W zakresie kosztów opinii biegłego pokrytych tymczasowo przez Skarb Państwa, sąd również zastosował zasadę stosunkowego rozdzielenia kosztów na podstawie art. 113 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w zw. z art. 100 k.p.c. Sąd obciążył kosztami biegłego pokrytymi przez Skarb Państwa w wysokości 1199,22 zł strony w zakresie w jakim przegrały proces tj. powoda w 74 %, a pozwanego w 26 %.